Τρεις ολοκληροι μηνες το απολυτο κενο!
Τι εκανα ? Που ημουν ? Τι σκατα σκεφτομουν?
Δεν θυμαμαι τιποτε!
Μονο δυο μερες , μια μερα του Φλεβαρη που επιασε ενας φοβερος νοτιας και εσπασε την ελια-ισαμε με 5 μετρα δεντρο- και την πεταξε μεσα στο κτημα ευτυχως ενα μετρο μακρια απο το αυτοκινητο, τη μερα που πηγα για πρωτη φορα στο νεο μαθημα και μετα ειναι κατευθειαν 1η Μαρτη και μεσα στην βροχη εχουμε βγει στη γυρα και μοιραζουμε σεναρια.
Ναι εμεις ειμαστε κιμπαρηδες ανθρωποι και μοιραζουμε σεναρια και ιδεες παντου ολογυρα!
Και μετα σιωπη...
Μετα πηρα το λατρεμενο μου κινητουλινι και τσουπ φωτογραφησα τα καινουρια μου Camper. Τεραστια επιτυχια επιλογης, ουτε μια μερα δεν τα φορεσα.
Ετσι τα φοραω σημερα εδω, τιμη στις κακες επιλογες και την παπουτσομανια που με διακατειχε ολο το ετος
Το Πασχα σκατα τα ιδια και τα ιδια χαζα. Μεγαλες προσδοκιες ομως γιατι ναι αχνιφαινοταν στον οριζοντα οτι αυτη η χρονια θα ηταν συγκλονιστικη.
Η δυναμη θα ηταν επιτελους με το μερος μας.
After all we dererved it , at least one chance , one fucking chance ...
Κι ενω λοιπον ολα φαινονται ροδινα κι επιτελους πολυ δουλεια μας περιμενει κι ετσι δεν θα μπορουσαμε να παμε διακοπες, αποφασιζω εγω να την κανω την extravaganza και να πεισω και τους αλλους να περασουμε frivolous weekend στο Casino, μεσα στην αμερικανικη ταχα μου χλιδη,
ενω τα τηλεφωνα και τα στιλο εχουνε παρει φωτια ακομα και διπλα απο την πισινα.
Αυτο το αγορι με τα στηθια τα σκληρα εκεινο το βραδυ το ειχα ολονυχτις αγκαλια.
Με πλανεψε , το πλανεψα , ποιος μπορει να ξερει μετα απο κεινη τη νυχτα.
Η ουσια ειναι οτι ολο τον ιουλιο σχεδον δεν ειδωθηκαμε .
Εκεινος απασχολημενος στο LA εγω να τρεχω σα τη τρελη μες τον καυσωνα σε Παλληνες και studio της συφορας , σε γαμω meeting και κουλεμανσον σανσον.
Και τι δεν περασε απο εμπρος μου εκεινες τις καυτες μερες του Γιουλη. Εκπομπες, ταινιες, παραστασεις, μαγαζια εστιατορια. Και σχεδον ουτε ενα μπανιο, η θαλασσα μονο απο φωτογραφια
Και βεβαια το μελλον διαγραφοταν υπερλαμπρο: ΚΩΛΟΣ!
Ευτυχως που υπαρχουν οι φιλοι γιατι τελικα η ωραιοτερη μερα του καλοκαιριου ηταν εκεινο το απογευματινο μπανιο στις Αλυκες την επομενη της Αγιας Παρασκευη, η θαλασσα πολυ ζεστη, κυματα, εγω φορουσα τις καινουριες μου σαγιοναρες κι εσυ ανυπομονουσες να δειξεις την καινουρια σου αγαπη, ολοκληρες 3 βδομαδες celibacy, και μετα ο κακοφωνιξ τραγουδουσε κι εμεις στις ξαπλωστρες τρωγαμε ψητα καλαμποκια και βυσοδομουσαμε εναντιον της νουνας και της Π.
Τον Αυγουστο το ειχα παρει αποφαση , θα καθομουν στο σπιτι να ξεκουραστω, γιατι τον Σεπτεμβριο τρελη δουλεια με περιμενε , ουτε νερο δεν θα προλαβαινα να πιω.
Καθομουν λοιπον στην ξυλινη σεζ λονγκ μου, διαβαζα Harry Potter και συζητουσα με το Ντολακι για τις κοσμογονικες αλλαγες που μας περιμεναν σε μερικες βδομαδες.
Εν τω μεταξυ ο Τιτινος διασκεδαζε και δεν εγραφε ουτε μια λεξη!
Εβγαινε απο την θαλασσα μονο και μονο για να φαει , το τελειο παιδακι!
Ο Σεπτεμβριος μπηκε φουριοζικα και με σκαμπιλι αναποδογυριστο: ευτυχως η τραπεζα και η Κολεο μας εσωσαν απο ενα μοιραιο λαθος που ειμασταν στο παρα τσακ να διαπραξουμε.
Γιατι ολα κι ολα , αν ειναι να την κανουμε την μαλακια θα την κανουμε απο κοινου και μεγαλοπρεπως. Εν τω μεταξυ ολα τα σχεδια του Γιουλη πεφτανε σαν τραπουλοχαρτα αριστερα δεξια κι ετσι εγω αποφασισα , να τα αγνοησω ολα κρυβοντας ως αλλη στρουθοκαμηλος το κεφαλι μου μεσα σ'αυτο το τελειο γουνινο μποτακι.
Λεφτα δεν ειχαμε και θελαμε και υπςρπολυτελειες, ειπαμε η κατασταση ΚΩΛΟΣ!
Γυρω στα τελη Σεπτεμβρη, μα ποσο επιτελους κρατησε αυτος ο μηνας φετος? εμενα μου φανηκε οτι ολο το 2005 ηταν βασικα ο Σεπτεμβριος, των προδομενων ελπιδων, των σκαμπιλιων, των λαθων, και βασικα της αναμονης, τι καναμε λοιπον?
Βασικα περιμεναμε:
να τηλεφωνησει ο Λαλας, να τηλεφωνησει η Σολη, να γυρισει απο το LA η Αρτεμη, να βγει η αδεια του Club, να ξεσφραγιστει το Club , να βγαλει ο Λουλες τα αποτελεσματα κλπ. κλπ.
Περιττο να πω οτι τιποτε που ηταν για να γινει, δεν εγινε.
Κι αλλα πραγματα ξεκινησαν , και μετα ο Οκτωβρης περασε σα νερακι σε μια μερα.
Κι εφτασε ο Νοεμβρης των 35. Που καμια φορα τα ξεχναω κι αλλες φορες βραινουν πολυ μα παρα πολυ. Κι αναρωτιεμαι που πηγαν τα τελευταια 8 χρονια. Last time I checked I was turning 27 μετα τι ακριβως συνεβη ειλικρινως δεν μπορω να πω...
Ευτυχως ο Νοεμβρης των τριαντα πεντε εφερε μαζι του το καλυτερο δωρο
Ειλικρινα ειναι ο πιο γοητευτικος ανδρας που εχω συναντησει εδω και πολυ καιρο.
Τον αγαπουσα χρονια, φαντασιωνομουν οτι ηταν ο μπαμπας μου - καταραμενη Σοφια - και εκεινο το Σαββατο αισθανομουν οτι βρισκοταν εκει μονο για μενα.
Η κορυφαια στιγμη του 2005, απροσδοκητη, απρογραμματιστη, απιστευτη, μαγικη.
Το Δεκεμβριο ολο σχεδον, επαιξα με τεραστια επιτυχια το ρολο του γερο-γκρινιαρη Scrooge.
Συνηθως τα λατρευω τα Χριστουγεννα, φετος ομως θα ηθελα απλως να κρυφτω σε μια τρυπα και να με φωναξουν οταν θα εχει περασει το νταβαντουρι.
Κι ομως και γλυκα εφτιαξα, και το σπιτι στολισα και καθαρισα, και τη γαλοπουλα μαριναρισα και θεικο σορμπε ροδι παρασκευασα και δωρα εδωσα και πηρα , μεχρι και μηνυμα απο τον Αη Βασιλη στο κινητο μου για να παραλαβω το υπερλουσατο θεικο μου μιξερ.
Ολα τα εχω κι αυτα και εκεινα και κατι παραπανω που εχει φωλιασει βαθια μες την καρδια και δεν λεει να ξεκουμπιστει...
Καλη Χρονια, λοιπον ...
