Τετάρτη 24 Μαΐου 2006
Καλοκαιρι...
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια, πετονιές μέσ’ το πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ’ αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ’ το παρτέρι
καλοκαίρι
μ’ ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη
Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μέσ’ τα πεύκα και στ’ αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι
Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μέσ’ τις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ’ άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι
Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει
Υ.Γ. Μια κατακοκκινη γρανιτα φραουλα, homemade παρακαλω, το πρωτο βερικοκο απο ενα δεντρακι φυτεμενο μολις το 2003, λιγες φλουδες στης κουζινας το μαχαιρι ...
Κυριακή 21 Μαΐου 2006
10 αληθειες και μια κρυφη ελπιδα!
1. Η γραια αν και πολυ συγκινημενη δεν απεδωσε ουτε το 1/10 της ικανοτητας της πανω στην σκηνη
2. Την καταπιανε κυριολεκτικα οι Lordi που βγηκανε αμεσως μετα
3. Το τεκνακι της Ρωσιας εκανε ολα τα τσαλιμια και τα κουνηματα και τα ακκισματα και τσουπ προσγειωθηκε δευτερο . Το βλεπω να διαπρεπει στα Trash MTV Awards
4. Το αλλο τεκνακι της Αρμενιας τσουπ δεθηκε κι αυτο με τα κορδονια του μια χαρα μεσα στην δεκαδα
5. Παραδοσιακα κατι γελοιοι Λιθουανιας τυπου παντα καταφερνουν να τρουπωνουν στην δεκαδα πλασαρισμενοι μια χαρα.
6. Η Καρ-ι-ολα κραταει απο τις Βαλκυριες και δεν καταλαβαινει Χριστο. Με τις μπουταρες ηρθε και εκατσε μες την πενταδα, η μπουτου.
7. Μακαρι να ειχαμε στειλει κι εμεις μπουτουδικο/βυζουδικο κοριτσακι τυπου Χρυσπας ή Καλομοιρας.
8. Τουλαχιστον θα μπορουσαμε νε ειχαμε κι εμεις στειλει τραγουδι εντεχνο στα ελληνικα τυπου Βοσνια-Ερζεγοβινη
9. Ο Φωκας τα 'δωσε ολα αποψε και μπραβο του!
10. Τα κλιπακια που δειχνανε Ελλαδα ηταν συναρπαστικα . Λες, που ειναι αυτη η χωρα να παω να μεινω τωρα, μες τη θαλασσα και τον ηλιο, οπου ολοι ειτε πινουν ειτε τρωνε κανοντας βολτες και ηλιοθεραπεια
Ουφ! Τι ωραια θα ηταν να ειχαμε κερδισει και να ζητωκραυγαζαμε τωρα στην Ομονοια για το Αννουλινι...
P.S. Το Παπαριζακι εσκισε παλι αποψε!!!!! Κουκλαρα!!!!!!
Παρασκευή 19 Μαΐου 2006
10 things to be happy /to be sad about ...
1. Η Ανετ αποκλειστηκε... κλαψ! κι ηταν τοσο Beyonce αποψε ...
2. Δεν ειχε κουλες αποψε το MEGA ... μα που ηταν ο Φωτης κι η Μαρια; Παρηγορουσανε την Ανετ;
3. Η Καρολα παιζει μετα την δικια μας την γρια και απο οτι λεει ο ultimate Eurovisionistas Jean Timojean αυτο ειναι παρα ΠΑΡΑ πολυ κακο!!!!!!!!!
4. Εδειξε διαφημισεις οταν τραγουδησε ο Σακης... ( on second thought μαλλον ηταν καλυτερα ετσι για όλους μας
5.Χρειαζομαι αμεσα 3000 ευρω. Που θα τα βρω; All suggestions to be considered
HAPPY so HAPPY που:
1.Αυριο δηλαδη σημερα ειναι ηδη Παρασκευη officially my favorite day. Και ναι ειμαι totally ανεργη και μπορω να παω για μπανιο στις Αλυκες
2.Απο το παραθυρο μου μοσχομυριζει λουιζα μεντα,βασιλικος και αγιοκλημα
3.Το ψυγειο ειναι γεματο παγωτα
4.Εχω και παλι SKYPE και μπορω να μιλαω οσο θελω
5. Thank God το computerακι ειχε τα κεφια του και μπορεσα να τελειωσω αυτο το post!!!!
Πέμπτη 13 Απριλίου 2006
Ζωδια ...ή this used to be my playground

Κάποτε που ήμουν πολύ μικρή και αθώα παιδίσκη, με τις ξανθες μου μπούκλες και τα γαλαζια αθώα μου ματάκια, πιστευα ότι όλα είναι πολύ απλά.
Aρκεί να έβαζα τα μαγικά μου γοβάκια , το φιόγκο μου και το πουαντιγιέ φορεματακι μου και να πήγαινα στην αγορά. Εκει ό,τι τραβουσε η ψυχή ήταν σε αφθονία και εγώ δεν είχα παρά να απλώσω το χεράκι μου και να το αρπαξω.Yes just like that! The whole world just used to be my playground!
Τι θα ήθελα σήμερα? ρωτουσα τον αγαπημενο μου εαυτό, καθε πρωί που ξυπνούσα.
Να με προσλάβουν στην καλύτερη και πλεον glamorous δουλεια!
ΥES, DONE! What know?
Ουου, τωρα βαρέθηκα.
Θελω ακόμα πιο γκλαμουρατη δουλεια. Θέλω σταρ , διεθνείς παρακαλώ και μαύρα γυαλιά μάσκα και business στις Κάννες και το Μάιο και τον Οκτωβριο και τον Απρίλιο!
ΥES, DONE! What know?
Enough is enough!Τώρα θέλω δική μου εταιρεία γιατι αρκετα ασχολήθηκα με τους άλλους, τώρα θα πραγματοποιήσω τα δικά μου σχέδια! ΥES, DONE! What know?

It's a Piece of Cake!
Τώρα εγώ που τα ξέρω όλα απο την κοιλιά της μαμάς , θέλω να αποδείξω σε όλους τους άλλους τους "χαζούς", ότι τίτποτε δεν έχουν αντιληφθεί και τώρα ΕΓΩ θα σας δείξω πως γινονται τα πράγματα να μάθετε και εσεις τίποτε απο αυτά που ξέρω εγώ , να ξεστραβωθείτε!

Μια μέρα όμως ξύπνησα και πάνε οι μπούκλες οι ξανθές, πάνε οι φιογκοι και τα πουαντιγιέ και πάνω απόλα πάει και η παιδική χαρά.
Τώρα έχω μείνει μόνη μου σε μια ωραία πίσω αυλή. Ωραία μεν, αυλή δε και μάλιστα η πίσω, αυτή από όπου δεν περνά και πολύς κόσμος...
Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της αυλής είναι ότι ευτυχώς μπόρεσα να πάρω μαζί μου τα χαρτια και τα μολύβια μου και να τα μουτζουρώνω όλη μέρα.

Α! και να ακούω που και που και τα ζώδια από την τηλεοραση της διπλανής ...
Τώρα λέει είναι ο Δίας στο Σκορπιό , λες να ...;
Βέβαια είναι και ο Κρόνος στο Λέοντα ...
Που να ξέρω κι εγώ, μικρό παιδί ...
Τετάρτη 15 Μαρτίου 2006
...μ'αυτήν την αγάπη...

Αν είμαστε έτσι καλά
μ' αυτή την αγάπη
που πότε σωπαίνει
και πότε μιλά
Μπορούμε να μπούμε
σε πλοία και τρένα
να δούμε πολλά ή κανένα
Αν είμαστε έτσι γεροί
και νιώθουμε ωραία
που είπαμε όχι σε τόσα μπορεί
Υπάρχει ένας χρόνος
στ' αλήθεια μεγάλος
να ζει για τον έναν ο άλλος
Αν είμαστε έτσι ζεστά
και κάνουμε αστεία
στη μέση του δρόμου
στον κόσμο μπροστά
Δεν ξέρω τι άλλο
μπορούσα να ελπίζω
θα χάσω είχα πει μα κερδίζω
Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2006
Off the cliff ...
So they said.Then they took their clothes off and they jumped off the cliff.
Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2006
One of these days...
Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2006
Αδεια μου αγκαλια

Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβει
και ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούς
Σκυφτός εγώ, γονατιστός,
θα του ζητούσα
να μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούς
Μη σε φέρει, μη σε στείλει
μη σ’ αγγίξει τόσο δα
και επιτέλους αν σε στείλει
να σε στείλει εδώ ξανά
Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !
Άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !
Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !
Άδεια μου αγκαλιά
Αν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουν
μόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούν
Αχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσα
με τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούν
Να σου φέγγουν να βαδίζεις
εν χαρίτι ομορφιάς
σαν Χριστός πάνω απ’ τη λίμνη
και σε μένα να γυρνάς
Βαμμένος είμαι στην αγάπη
έτσι ήσουν πάντοτε κι εσύ
Πιστεύω σ' ένα μονοπάτι
που θα 'μαστε μαζί
Κι έτσι ας καίνε οι λαμπάδες
στα μονοπάτια στα βουνά
κι εκείνη πάντα θα επιστρέφει
κάθε στιγμή παντοτινά
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Ακούστε
την ιστορία του Κεμάλ,ενος νεαρού πρίγκηπα,της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πίκρες οι βουλές του Αλλάχκαι σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»
Καληνύχτα Κεμάλ,αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...
Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2006
Εγω για σενα ... (πολλα χρονια πριν)
δεν ξαποσταίνει.
Πεινάει για σένα, διψάει για μένα
και περιμένει.
Σε θέλω στο πλευρό μου
ακοίμητο φρουρό μου
με το φιλί με το σπαθί,
το δράκο να σκοτώσεις
και να ‘ρθεις να με σώσεις
απ’ τη ζωή μου την κλειστή.
Τι δε θα ‘δινατο γύρο του κορμιού σου
να ξανάκανα
κι ας χανόμουνα στη λάβα την καυτή και στα παγόβουνα.
Αν μ’ αγαπάς, μη μου το πείς
αφού το ξέρω τρεις φορές
θα μ’ αρνηθείς.
Τι δε θα ‘δινα
το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα
κι ας πνιγόμουνα στο κύμα που μαζί σου δροσιζόμουνα.
Αν μ’ αγαπάς να μου το λές
κι εγώ για σένα θα πατήσω
και τις δέκα εντολές.
Στη νύχτα του κόσμου
το χέρι σου δωσ’ μου,
παρηγοριά μου,
το δρόμο να βρούμε, τον τρόπο να ζούμε,
ανηφοριά μου.

