Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2006

35+1=35 δις ευχομαι!

  • ειμαι ευτυχισμενη που
    1.ειμαι ακομα εδω κι αυτο το χρονο,come rain or come shine

    2.εχω ανθρωπους που με αγαπανε αποδεδειγμενα οπως και να ειμαι
    3.αγαπω τον Α. και με αγαπαει κι αυτος
    4.καθε μερα ξυπναω στο κρεββατακι μου διπλα στην αγαπη μου
    5.εχω μανουλα το λατρεμενο μου Σου, δυνατο και ανικητο
    6.ειμαι εγω κι οχι καμια ξυνη καριολα
    7.υπαρχει η τεχνη και η σοκολατα
    8.γελαμε μεχρι δακρυων
    9.μιλαμε στα τηλεφωνα ατελειωτα
    10.καθε μερα εχουμε καινουρια θεματα κι εξελιξεις
    11.το μπλε αυτοκινητο μου τρεχει τρεχει και ποτε δε σταματαει
    12.το μυαλο μου και το ματι μου κοβει
    13.καμια φορα αμα δεν την πω την κακια μου θα σκασω
    14.παιρνω ρισκα, τρεμει το φυλλοκαρδι μου και την βγαζω καθαρη
    15.θυμαμαι με καθε λεπτομερεια
    16.ξεχνω για παντα
    17.πεφτω με τα μουτρα στο φαι
    18.αγοραζω με μανια βιβλια μαγειρικης
    19.συλλεγω με ευλαβεια διαιτες απο ολο τον κοσμο
    20.υπαρχει ο Harry Potter
    21.μια μερα θα χτυπησει το τηλεφωνο μου και θα ειναι ο Brad Pitt
    22.εχω αφησει ενα ζευγαρι Alain Mikli στην Croisette
    23.περπατησα στο λιμανι και την αποβαθρα της Ταγγερης
    24.η Πωλινιτσα με αγαπαει παθολογικα και καθεται να τη πατησω
    25.αν κοιταξω λοξα βλεπω το εισιτηριο μου για Λονδινο
    26.μπορω παντα να τρεξω πισω απο τον Γ. και να φαω τα μουτρα μου
    27.με αγαπω just the way I am
    28.καμια μερα τα βιβλια θα με καταπιουν
    29.τα χερια μου ειναι παιδικα-δυνατα τετραγωνα χοντροκομμενα
    30.ο,τι εχω ειναι αληθινο και δικο μου
    31.ειμαστε ραγιαδες και αγαπιομαστε μοναχοι μας
    32.εχω τοσα κι αλλα τοσα και χιλιαδες αλλα τοσα
    33.κλαιω στα καλα καθουμενα ετσι για κατι που δε λεγεται αλλα ειναι εκει παντα
    34.τσακιζω σαν κλαδακι και δεν σπαω
    35.παλι απο την αρχη ξεκινω, μπορω και ξαναρχιζω
    +1.αγαπω, αγαπω βαθια αληθινα ολοκληρωτικα
    με ολο μου το σωμα και την ψυχη.

Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 2006

Reality baby, hardcore!




Νομιζεις οτι τα'χεις δει ολα μωρο μου.
Οχι.
Το καλυτερο παιχνιδι ειναι πισω απο τις καμερες.
Και ειναι hardcore.
Η βαρδια ξεκιναει χαρουμενα και το ομαδικο πνευμα βασιλευει.
Αμα κανετε καποιο λαθος, θα σας δωσω στεγνα λεει ο τυπος που παιρνει οσα ολοι οι αλλοι 8 μαζι.
Τρια ΖΗΤΩ για την ομαδα.
Η ξινη ειναι διπλα ξινη και ζηταει επιμονα να παει καποιος να της φερει σοκολατα ενω καιγεται ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ο κωλος μας.
Φαι και νερο αφαντα.
Ξερουν πολυ καλα γιατι.
Πρωτος ο Donald Trump το συνελαβε.
Για να μας βγει το βασικο μας ενστικτο.
Να φαμε ο ενας τον αλλο ζωντανο.
100 ατομα σε τριαντα τετραγωνικα καπνιζουν επι δεκαωρου NON STOP!
Ενταξει δε σπαμε και πετρες!
Απλως τρωμε ο ενας το συκωτι του αλλου, seignant...
Με το αιμα...
Και τα εντερα...



Κοκορετσακι!

Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2006

Αυτη η μονη λεξη



Πες μου μια λεξη
αυτη τη μονη λεξη
σε λιγο πια θα φεξει
θα'ρθει η χλωμη αυγη

Νυχτα ασημενια

κι η καθε μου η εννοια
σ'αποχή μεταξενια
απο ξανθα μαλλια

Ο ουρανος,
ο μεγαλος ουρανος
ειναι ακομα σκοτεινος
και η νυχτα κυλα.


Κι εκει ψηλα
ειναι ενα αστρο
που δειλά
μοναχό φεγγοβολα
και μας χαμογελά

Κοντευει εξι
ας πουμε αυτη τη λεξη
που'χει στα χειλη μπλεξει
και δεν τολμα να βγει

Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου 2006

Εχουμε και λεμε ...

Λοιπον για να πω την αληθεια, την βαριεμαι την κουζινα.
Η μαλλον την αγαπώ τοσο όσο μπορει να αγαπησει κανεις ενα χομπυ.
Ωραιο, συναρπαστικο, χορταστικο και γεματο χαρες, αλλα basta cosi!
Εγω αγαπω τις λεξεις, τα λογια , τις εικονες, τις ιστοριες και τους ρολους.
Αυτο ειναι το παθος μου και το επαγγελμα μου.
Μπορει να εχω γραψει και δημιουργησει ιστοριες με μαγειρες, με ερωτες, ιντριγκες και μαγειρεματα παντος είδους αλλα ουφ βερεθηκα οικτρα να περιγραφω και να απαριθμω στεγνα, υλικα και οδηγιες για να μαγειρεψεις.
Αλλωστε ειναι κάτι στο οποιο δεν πιστευω.
Κι εγω διαβαζω και συνταγες και οδηγιες.
Στο τελος βαζω τα υλικα στην σειρα και ο θεος βοηθος, καμια φορα ουτε καν ολα τα υλικα οσα βρω και οσα ανακαλυψω.
Κι αυτο να κανετε κι εσεις και το θαυμα μπορει να προκυψει απο εκει που δεν το περιμενεις.

Ετσι λοιπον επιστρεφω στις λατρεμενες εικονες , λογια , λεξεις και ονειροφαντασιες.
Εχουμε και λεμε

Ο Λενυ εχει μωρο. Κοιμουνται αγκαλια.

Η Εριν αρραβωνιαστηκε. Τον Κεφαλα με τα τεραστια αυτια.

Η Ξανθια μπορει να εγινε Προεδρος της PLus.

O Σακης θα βγει με υποβρυχιο.

Η Λετι γνωρισε το παιδι του Αλεξ.

Ο Σιλας ειναι σκερτσοζος και κουτοπονηρος.

Το Πλαισιο εχει τα καλυτερα σκουλικα.

Το Νου παλι εχει διπλοβαρδια.

Η Μπουτου την πεφτει στον Γιαννακη.

Η αγαπη μας θα ζει για παντα.
Φιλια.

To be honest ...

Δευτέρα 7 Αυγούστου 2006

Βασιλιάς στην κουζίνα - Ένα καλοκαιρινό απόβραδο

Είναι μια αληθινά τέλεια καλοκαιρινή μέρα.
Ο ήλιος καίει , φυσάει ένα ελαφρύ βοριαδάκι ίσα να σε δροσίζει όλη την μέρα που αφέθηκες να αργοψηθείς στην παραλία.
Έχεις πιει ήδη το λατρεμένο σου κρύο καφέ , έχεις τσιμπήσει και ένα σαντουιτσάκι από το beach bar όμως το στομάχι σου διαμαρτύρεται ήδη και αποζητά κανονικό φαγητό.
Σουβλάκια; Μάλλον δε λέει μες τη ζέστη
Πίτσα ; Οι πιτσαδόροι δεν έχουν ανάψει ακόμα ούτε τους φούρνους.
Λοιπόν άκου τι έχω να σου προτείνω αναλυτικά ως το τέλειο φινάλε μιας τέλειας καλοκαιρινής μέρας.
Είναι σχετικά απλό και πολύ, πολύ χορταστικό.
Σταματάς στο μανάβικο και ψωνίζεις τα παρακάτω
Ντομάτες – Πιπεριές – Μελιτζάνες – Κολοκυθάκια
Κρεμμύδια - Μαϊντανό
και ένα πεπονάκι
Αγγουράκια – Αυγουλάκια
Να υποθέσω ότι έχεις στο σπίτι φέτα ;

Αν είναι να περάσεις από σούπερ μάρκέτ πάρε και λίγη mozzarella, λίγο prosciuto , ρύζι για γεμιστά , σταφίδες και κουκουνάρια.

Πιθανώς τώρα να έχεις φρικάρει αλλά πίστεψε με θα μαγειρέψεις απόψε και θα τη βγάλεις καθαρή και για τις επόμενες μέρες.

Φτάνεις σπίτι και πραγματικά θα έτρωγες και εμένα αν με έβρισκες εμπρός σου.

Αμέσως άστα τα ψώνια κάτω βάλε το βαρύ τηγάνι στο μάτι ρίξε λίγο λαδάκι και σπάσε τρία αβγά , ψιλόκοψε και κανένα λαχανικό , λίγο τυράκι, κι η φέτα καλή είναι κι η μοτσαρέλα επίσης. Έτοιμη η ομελέτα ρουστικάνα.

Κόψε μια ντομάτα, λίγη φέτα, ρίγανη και καππαροφυλα, λαδάκι και μια σταγόνα ξύδι , δηλαδή μια παραδοσιακή χωριάτικη και να πριν το καταλάβεις χόρτασες και με γεμάτο το στομάχι, είσαι έτοιμος

α.να φτιάξεις το αγαπημένο σου πότο, εγώ θα έφτιαχνα ένα cosmopolitan ή τουλάχιστον άνοιξε μια μπύρα και στην συνέχεια
β. να μεγαλουργήσεις.
Λοιπόν έχουμε και λέμε
Για απόψε
Πεπόνι με προσιουτο
Τουρλού στο φούρνο
Και Παιδάκια στα κάρβούνα ή τουλάχιστον στο γκριλ

Και για αύριο
Σαλάτα ντάκος – φακή
Γεμιστά
Σορμπέ πεπόνι
αυριο , ακολουθούν αναλυτικά οι συνταγές ...

Απόψε, κάνε ντους, πάρε έναν υπνάκο, ονειρεψου τελεια φαγάκια, πιες δυο τρία ποτά ακόμη και βγες για χορό!

Κι αύριο θα’ ναι πάλι καλοκαίρι κι εσύ βασιλιάς στην κουζίνα σου…

to be continued ...

Σάββατο 29 Ιουλίου 2006

Βουρ στην δράση!



Και τώρα ανασήκωσε τα μανίκια, ανασκουμπώσου, και βουρ στην δράση!

Όσο μαγειρεύεις, κοίταξε συγχρόνως να καλοπερνάς.
Βάλε μουσική, δυνατά από το στέρεο να αντηχεί σε όλο το σπίτι και να φτάνει και στην κουζίνα, από το laptop απ’ όπου διαβάζεις και την συνταγή , από το ipod σου με ακουστικά ή και από το σταθερά κλασσικό ραδιοφωνάκι.

Αν είσαι οπτικός τύπος βαλε να παίζει η αγαπημένη σου ταινία ή σειρά ή τουλάχιστον τα καλύτερα σου video clip όλων των εποχών.

Βαλε άνετα ρούχα και ετοιμάσου να τα λερώσεις.
Προσοχή άνετα παπούτσια που δεν γλιστράνε , άφθονο χαρτί κουζίνας και παλιές πετσέτες.

Τσιγάρα, ποτό – κάθε είδους – επιβάλλονται. Και μην ψαρώνεις με κάτι μη μου άπτου τύπους που λένε «πίνω πάντα παλιό κόκκινο κρασί» , εσύ μπορεί να φτιάχνεσαι με σοκολατούχο γάλα από το μπουκάλι και πολύ καλά κάνεις!

Προσωπικά πίνω πάντα καφέ ή σαμπάνια ό,τι ώρα της ημέρας και να ‘ναι.

Το μόνο που ειλικρινά θεωρώ απαραίτητο είναι να πλένεις σχολαστικά και συχνά τα χέρια σου με ζεστό νερό και σαπούνι – είναι όπως το προφυλακτικό – είναι απολύτως απαραίτητο σε κάθε περίπτωση.

Υπάρχει πάντα η περίπτωση να θέλει να συμμετέχει στην διαδικασία κι άλλο άτομο, ή και άτομα. Ένας είναι ΟΚ αρκεί να του ξεκαθαρίσεις ό,τι αυτή είναι η κουζίνα σου και το παιχνίδι παίζεται με τους δικούς όρους.Άντε κι άλλος ένας ακόμα είναι ας πούμε μια χαρά.

Να θυμάσαι ότι στην κουζίνα δεν υπάρχει δημοκρατία.
Είναι πάντα ενός ανδρός αρχή και πάντα θα είναι βασίλειο του ενός.
Κάτι «να μαζευτούμε να μαγειρέψουμε» εγώ δεν τα καταλαβαίνω.

Διότι ως γνωστόν όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει.
Η λύση είναι να αναλάβει ο καθένας την συνταγή του ή τουλάχιστον μια συνταγή ανά ζεύγη.

Εγώ είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους που έχω τον αγαπημένο μου sous chef μαζί μου. Επίσης έχω αποδεχθεί ότι μερικά πιάτα θα είναι πάντα οι σπεσιαλιτέ του. Ακόμα και μέσα στην κουζίνα μου.

Τέλος υπάρχει ένας άνθρωπος που όλα αυτά τα χρόνια – πολλά, πάνω από δεκαπέντε – έχει φάει αδιαμαρτύρητα και πάντα με εφηβικό ενθουσιασμό – όλα σχεδόν τα μαγειρέματα μου, αλμυρά και γλυκά, πικρά και ξινά, καλά και κακά, φρέσκα και κατεψυγμένα.

Είναι ο άνθρωπος που ξέρει να μαγειρεύει καλύτερα από μένα , πάντα όμως με ρωτά με συγκινητική ανασφάλεια και σεμνότητα να του πω την γνώμη μου. Αυτό το blog είναι εξαιρετικά αφιερωμένο λοιπόν.

Και τώρα είστε έτοιμοι να μαγειρέψουμε επιτέλους ;

Εν αρχη ειναι η Συνταγή !


Κατ’ αρχήν, ξεκινάς με μια συνταγή, από ένα περιοδικό, ή από ένα βιβλίο μαγειρικής σαν κι αυτό, που το φλέρταρες στο ράφι και το κουβάλησες σπίτι μισοχαρούμενος με την αμφιβολία αν «λέει τίποτε ή τσάμπα το φλερτ». – κάπως σαν να φέρνεις στο σπίτι ένα καινούριο πρόσωπο – σωστό ή λάθος το μέλλον θα δείξει.

Καλύτερα θα ήταν να την έχεις ποθήσει την συνταγή και να την έχεις αναζητήσει πυρετωδώς ή ακόμα καλύτερα να σε έχουν οδηγήσει οι περιστάσεις στην ανάγκη να την μαγειρέψεις.

Εμείς εδώ προτείνουμε συνταγές για κάθε περίσταση .

Έχω λοιπόν συγκεντρώσει συνταγές στην πλειονότητα τους απλές και εύκολες με εγγυημένη επιτυχία για φαγητά, γλυκά και αγαπημένα κοκτέιλ, που μπορείς να τις μαγειρέψεις
ένα βροχερό σαββατοκύριακο στο σπίτι ,
μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα που γυρνάς πεινασμένος από την θάλασσα και θέλεις γρήγορα κάτι δροσερό και χορταστικό,
για να ξελογιάσεις το αντικείμενο του πόθου σου ή
να χωρίσεις με συνοπτικές διαδικασίες από κάποιον που είναι ήδη αδιάφορος ,
για να αδυνατίσεις γρήγορα πριν από ένα πάρτι ή να ξεπεράσεις το hang over μετά τις γιορτές,
για να περάσεις ένα απόγευμα με φίλους βλέποντας τηλεόραση και παίζοντας παιχνίδια,
και βέβαια για τα Χριστούγεννα , το Πάσχα, τη σαρακοστή,
για να περιποιηθείς τον εαυτό σου με λιχουδιές
για να εντυπωσιάσεις κάποιον που είναι απαραίτητο να θαμπωθεί από τα ολοφάνερα ταλέντα σου

Σε κάθε περίσταση, για να δώσεις στον εαυτό σου την ευκαιρία να χαρεί δημιουργώντας, να ανεβάσεις την αυτοπεποίθηση σου, να εκτονώσεις την ενέργεια σου, να μοιραστείς το έργο των χεριών σου με όσους αγαπάς ή ακόμα και με το σκύλο σου ή και τα πετεινά του ουρανού, που πίστεψε με θα χαρούν με οτιδήποτε έχεις την διάθεση να μοιραστείς μαζί τους.

Επιτέλους έχεις την συνταγή μπροστά σου τυπωμένη.
Εξοικειώσου μαζί της διάβασε την ξανά και ξανά, είναι αστείο αλλά εγώ πολλές φορές τις μαθαίνω απέξω – βέβαια εγώ διαβάζω και βιβλία μαγειρικής για να με πάρει ο ύπνος, δραστηριότητα την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Η συνταγή λοιπόν αναφέρει πρώτα τα υλικά. Αναζήτησε τα και αναγνώρισε τα.
Έπειτα αγόρασε τα και φέρτα σπίτι.

Αν η κατάσταση πιέζει, όλα αυτά θα γίνουν γρήγορα αφού το deadline υπάρχει και καραδοκεί.
Αν όχι διάλεξε εσύ την ώρα - αργά το βράδυ, νωρίς το πρωί – είναι σαν το σεξ κάθε ώρα είναι κατάλληλη.
Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι υποχρέωση, είναι χαρά, απόλαυση και πολυτέλεια. Να έχεις την συνταγή σου, υλικά, αναλυτικές οδηγίες, ποσότητες αναλογίες, εναλλακτικές λύσεις, σκεύη.
Πόσες φορές στην ζωή σου έχεις τόση πολύ βοήθεια για κάτι που θέλεις πολύ;
Μήπως στην πρώτη δημοτικού όταν πιεζόσουν να μάθεις την αλφαβήτα και την γραμματική ;
Όταν ήθελες απεγνωσμένα να σε φιλήσει ο πρώτος σου έρωτας;
Όταν χρειάστηκε να κερδίσεις τα πρώτα σου λεφτά;
Όταν έπρεπε να πεις το πρώτο μεγάλο όχι ή το πρώτο οριστικό αντίο;
Ή μήπως τα μωρά, οι γάμοι και οι κηδείες συνοδεύονται από οδηγίες χρήσεως;

Και σε αυτό ακριβώς το σημείο, καλέ μου αναγνώστη και υποψήφιε μάγειρα στάσου μια στιγμή και αναλογίσου.
Διάβασε το αργά και μετά φώναξε το δυνατά.

«Θέλω και μπορώ να κάνω κάτι πολύ καλό για μένα, για το κέφι μου και την χαρά μου και το χαβαλέ μου και την αγάπη μου.
Είμαι ο βασιλιάς της κουζίνας μου.»

Βασιλιάς στην Κουζίνα



Πώς να περάσετε καλά μαγειρεύοντας

Αυτό το blog αλλαζει προσανατολισμο και σκοπο: απο σήμερα θα γραφεται καθημερινά για να σας χαρίσει την ευτυχία των απλών πραγμάτων κι αφορμή του είναι η μαγειρική κι ό,τι την αγκαλιάζει: η γνώση του αντικειμένου, η πολυτέλεια του να έχεις τη δική σου κουζίνα όπου έχεις διαλέξει ένα-ένα τα αντικείμενα και τα σκευή ή να έχεις κληρονομήσει μια παλιά κουζίνα φορτωμένη με μυρωδιές σπιτικές και μαμαδίστικες ή να μοιράζεσαι μια κουζίνα κοινή με τον άνθρωπο που έχεις επιλέξει να μοιράζεσαι τη ζωή σου, αυτό που κάνει την διαφορά είναι η απόφαση να κάνεις κάτι απλό, καθημερινά για τον εαυτό σου που σε χαλαρώνει, σε διασκεδάζει και σε κουράζει τόσο, όσο μετά να απολαμβάνεις δίπλα τον κόπο σου.

Εγώ σου προτείνω ανεπιφύλακτα αγαπημένε αναγνώστη να αρχίσεις να μαγειρεύεις, σχεδόν καθημερινά και σε κάθε περίσταση. Όχι γιατί επιβάλλεται για λόγους πρακτικούς ή υγείας. Απλώς και μόνο για την χαρά και την ευχαρίστηση της διαδικασίας.

Γιατί ευτυχώς στην μαγειρική η διαδικασία είναι απλή, άμεση κι επιπλέον μπορείς να την ελέγχεις από την αρχή μέχρι το τέλος.

Κι αν στο τέλος κάτι δεν πάει καλά, έχεις πάντα την ευκαιρία να το κάνεις από την αρχή, μαθαίνοντας από τα λάθη σου, καλέ μου αναγνώστη, κι αυτό ίσως είναι η μεγαλύτερη απόλαυση της μαγειρικής.

Κυριακή 11 Ιουνίου 2006

Μυθιστόρημα

Γ'
Μέμνησο λουτρών οις ενοσφίσθης

Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια
που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω πού να
τ' ακουμπήσω.
Έπεφτε το όνειρο καθώς έβγαινα από το όνειρο
έτσι ενώθηκε η ζωή μας και θα είναι πολύ δύσκολο να
ξαναχωρίσει.

Κοιτάζω τα μάτια. Μήτε ανοιχτά μήτε κλειστά
μιλώ στο στόμα που όλο γυρεύει να μιλήσει
κρατώ τα μάγουλα που ξεπέρασαν το δέρμα.
Δεν έχω άλλη δύναμη

τα χέρια μου χάνουνται και με πλησιάζουν
ακρωτηριασμένα.

ΙΗ'

Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι
μέσα από τα δάχτυλά μου
χωρίς να πιω ούτε μια στάλα.
Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα.
Ένα μικρό πεύκο στο κόκκινο χώμα,
δεν έχω άλλη συντροφιά.
Ό,τι αγάπησα χάθηκε μαζί με τα σπίτια
που ήταν καινούργια το περασμένο καλοκαίρι
και γκρέμισαν με τον αγέρα του φθινοπώρου.

ΚΓ'

Λίγο ακόμα
θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν
τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο
τη θάλασσα να κυματίζει

λίγο ακόμα,
να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα.
ΚΔ'

Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης.
Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε
αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει
ας μη μας ξεχάσουν, τις αδύναμες ψυχές μέσα στ' ασφοδίλια,
ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:

Εμείς που τίποτε δεν είχαμε θα τους διδάξουμε τη γαλήνη.


Δεκέμβρης 1933 - Δεκέμβρης 1934

"Μυθιστόρημα" του Γιώργου Σεφέρη
(από την έκδοση "Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα", Ίκαρος, 1989)