Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2005

Οι καλυτεροι μου φιλοι!

... to be continued - soon!





Ο Ερρικος εγινε συντομα Ριρρικος ο Χεζμπολαχ οταν τον βρηκαμε μεσα στο καλαθακι του μπανιου αγκαλια με τα σκατοχαρτα...



Πριν απο ολους - αλλα παντα μετα το Λου- ηρθε στο σπιτι της κυριας Μουκιου η Πωλινιτσα μεσα στην τσεπη του μπουφαν της Ουρανιας. The rest is history ...


Κατ'αρχην ο Φανουρης, το μωρο μου , το στηριγμα μου,
η αγαπη της ζωης μου
-μετα τον Τιτινο παντα-
εννοειται

1 σχόλιο:

Marina είπε...

Κουκλιά είναι τα ζωάκια σου, τα μάτια του Φανούρη σαν του ανθρώπου είναι τρυφερά όλο αγάπη..Να σε χαίρονται και να τα χαίρεσαι.